Op 06-05-2011 werd ik in Duitsland van mijn scooter gereden door een personenauto, mijn licht stond op groen en ik reed rechtdoor,hij kwam van mijn zicht van links,daarbij kwam ook nog kijken dat ik omdat ik niet harder als 25 kmh per uur kon rijden en mocht rijden ik me op het fietspad begaf. Zo daar lig je dan,de hond met korfje en al eraf geslingerd( ze was gelukkig aangelijnd en het korfje beschikte over een ijzerendeksel)ik lag daar met een openbeen de hond had een shock en een tandje door haar lipje. Mijn vriend was gelukkig slim genoeg nadat hij de ambulance had gebeld foto’s te maken van de ongeluksplaats. Ik hield er gelukkig geen breuk aan over wel zware kneuzingen,lichte hersenschuddung en mijn schouders hadden ook de klappen opgevangen. Ziekenhuis opname en nabehandeling voor wond aan mijn scheenbeen *het had erger kunnen zijn,dus ik ben blij dat ik hier nog zit *

Zo de strijd vraag ontpopte zich al op plaats van het gebeuren, ik had groen ,meneer beweerde ook hij had groen,meneer had alleen schade aan zijn auto,keek liever eerst naar zijn auto dan dat hij mij vraagde of alles inorde was. Maar goed, er kwam dus een rechtzaak van. Mijn advocaat die ik noodgedwongen in Duitsland moest nemen en ik me niet uitkon en ken op dat gebied ben je afhankelijk van zijn expertiese, het eerste rotte gevoel wat hij overbracht was *klets maar wat maar ik trek u in twijfel* was me dit in Nederland gebeurd was ik gelijk naar een ander opzoek gegaan, afin ik zat dus en nu nog met deze opgescheept, eerste hoorzitting de autobestuurder en ik en onze beide getuigen, de getuigen werden gehoord,mijne was mijn partner,de zijne een dorpsbewonder die zijn verklaring aflegde dat hij er al 30 jaar woonde en dat zijn licht op rood stond en het niet anders kon dat dat mijn licht ook rood had. De recher hoorde de autobestuurder aan en ik ? Mij werd niks gevraagd wat ik dus mijn advocaat meedeelde waarom ik niet bevraagd werd, daar werd niet op ingegaan. De rechter sommeerde beide advocaten de plek des onheils te bezoeken en de verkeerslichten te controlleren op de tijden dat het ongeluk gebeurd was. Conclusie ik had groen en autobestuurder rood.Toen pas liet mijn advocaat een beetje medegevoel blijken en dat ik in mijn rechtstond niet omdat ik het van begin af al zo verklaarde neen hij had het nu immers met eigen ogen gezien*ja het is een echte* Oordeel van de rechter was dus in mijn voordeel en de verzekering van de automobilist had al een schrijven doen toekomen dat wat de rechter zou besluiten hun zich er bij neer zouden leggen.Dus men zou tot betaling overgaan zonder beroep aan te tekenen. Ze bleven het recht houden tot januarie dit jaar om in beroep te gaan daar zagen zij vanaf en gingen tot betalen over. Ik hoor mijn advocaat nog zeggen Mevr u hebt GEWONNEN !!! Geld was uitgekeerd.

Februarie dit jaar gaat de automobilist alsnog met een andere advocaat in hoger beroep, besluit rechter omdat wij in de eerdere rechtzaak niet gehoord waren en er geen plan van de schakelingverkeerslichten voorlag van desbetreffende instantie, werd het op 50/50 basis afgedaan mijn verzekering kon er mee akkoord gaan of in beroep, zij hebben zich erbij neergelegd en betalen de automobilist 50%. Nu komt de knaller, de verzekering van de automobilist eist nu van mij 50% terug van het geen mij aan schadevergoeding en advocaatskoste zijn uitbetaald !!! Hoe zo GEWONNEN !! Ik ben zo pist off,kan een advocaat dit niet voorzien? En het bedrag in eerste instantie bevriezen tot echt duidelijk is of men tot uitbetaling over kan gaan,ter bescherming van in dit geval ik ( het slachtoffer) ik voel me dubbel genaaid en een melkkoe. Anderhalf jaar na dato krijg je na een lichamelijke en geestelijke klap nogeens een geestelijke en financiele klap. Ik ken me niet uit op dat gebied ook nogeens in het buitenland dus afhankelijk van die ene advocaat die er lekker aan verdiend….Recht hebben en Recht krijgen foeiiii !!!

Bhaa