The Question of life Tag

Een paar vragen uit het leven gegrepen

image

Dan liggen er zo ineens een paar vragen voor je klaar, zo uit het leven gegrepen. Op het eerste gezicht erg simpel, maar zoals zo vaak in het leven is niets wat het lijkt.

Ik neem graag even de tijd deze te beantwoorden…

VRAAG 1 – Welke herinnering van het afgelopen jaar geeft jou de grootste glimlach op je gezicht?

Als ik zie hoe onze huisdieren met elkaar omgaan. Daar kan ik alleen maar blij van worden.

image

VRAAG 2 – Wat heb je altijd al eens willen doen sinds je kindertijd?

Zeehonden willen zien. In levende lijve puur in de natuur niet in 1 of ander park. Toen we bij de Deltawerken waren jaren terug werd ik helemaal euforisch en schreeuwde “een zeehond,een zeehond”, het bleek een zwarte boei te zijn *zucht*

image

VRAAG 3 – Wat zou je willen doen in je leven als er totaal geen beperkingen waren?

Naar concerten gaan , de trein zomaar nemen naar Parijs en London een Theewinkeltje openen met lekkers een soort ontmoetingsplek.

image

VRAAG 4 – Wat heb je voor het laatst over jezelf geleerd?

Dat mijn Groei niet de Groei van een ander is. Dat ik mogelijk verder ben of juist nog niet zo ver ben. Dat het ook okè is dat het verschil van Groei er is. Het hoort bij mijn leer proces.

image

VRAAG 5 – Als je aan het dagdromen bent, waar gaan die dromen dan over?

Over gevoel en emoties die zitten ook in mijn dagdromen. Wat is bijvoorbeeld geluk ? Zijn we altijd gelukkig ? En waar zit het hem in ?

image

VRAAG 6 – Welke verandering wil je het komende jaar het liefste toepassen in je leven?

Meer vanmezelf houden ,eerst dan kan ik ook meer van andere houden.

image

‘The Questions of Life Tag’, kreeg ik overhandigd door Infomaatje van Infomaatje. Een blog zeker de moeite waard  te bezoeken :-)

Xavier van SoulHeartedly, is degene die deze questions in het leven heeft geroepen.

De tag wordt nu weer doorgegeven

Ik geef deze door aan Corja van Spiegelingen aan
Plato van Platoonline  aan
Marja van Marja en ook
Trees van irrispapilio
Allemaal mensen die op hun manier het bloggen een mooie invulling geven en zo zou ik er nog een lijst kumnen Taggen maar ik hoop dat zij meedoen en verder Taggen ;-)

Zou leuk zijn dames en heer als jullie de Tag willen aannemen en beantwoorden. Het is geen verplichting ! Ik ben wel benieuwd hoe jullie het zouden invullen Suc6  ;-)

Zucht…zucht..Zzzzz

image

Eerst wil ik even iedereen bedanken die mij nog steeds volgen en ook belangstelling tonen. Het zei per mail of hier . Dank jullie wel !

Mijn chaotische aan en meer afwezigheid heeft natuurlijk met mijzelf te maken. Een blog nooit stil gestaan dat ik mezelf er de druk mee opleg om mezelf te “verplichten” blogrondjes te maken. Zoals al aangegeven die druk leg ik mezelf op !

Buiten dat is het nogal chaotisch in mijzelf, een gevoel van verandering ,meer bijmezelf proberen te blijven. Mijn afgenomen gewicht weer op mijn heupen ,dus daar boos over opmijzelf. Buiten de digitale wereld tegen grenzen aangelopen die veel teweeg bij mij hebben gebracht in positieve zin. Het deed eerst pijn en nog maar IK weet wat ik voel ,zie en beleef en ga ook op mijn buikgevoel af . Dat heet dat ik grenzen ben aan het trekken en dat bevalt goed. Potverdorie ik ben 45 jaar het is toch van de pot gerukt om mij druk te maken hoe een ander over mij denkt ?!

Precies dat is gezien mijn chronische depressie niet bevorderlijk , aangezien ik het al druk heb elke ochtend op te staan en het mooie van elke dag te voelen, zien …Leven !
Zonder medicatie , ik heb al medicatie voor andere aandoeningen ( die ik niet ga opsommen)

Maanden voel ik me af en aan ziekjes maar vooral futloos/moe..Griep heeft mijn partner gehad ik mag het met kwakkelen doen. Dan denk ik beter 1 week plat dan dit gekwakkel.

Dan wilde ik WP lay-out veranderen pffft opeens alle links weg. Heleboel veranderd hier ? Zucht !
Gelukkig via postroll veel terug kunnen halen, alleen nog dezelfde lay-out okè andere kopfoto maar niet tevreden (ook al enkele weken geleden)

Bemerk ook dat ik best veel excuses heb en geef..waarvoor Zucht !
Als ik er niet ben is er voor mij een persoonlijke rede voor. Soms ook een praktische als ik op de camping verkeer. Alhoewel dat laatste in het verleden geen probleem opleverden kwam ik  tekort aan mb’s in 2014 ! Zzzzzz

Jullie zullen wellicht moe zijn van deze blog maar zo is het nu eenmaal. Chaotisch in je hoofd kan veel dingen veroorzaken als het zich in je dagelijkse doen wilt gaan nestelen. Daar word ik zo moe van.

Ik ben op facebook actief daar ben ik klaar met “like” of een kort commentaar. Ook daar het streven om het positief te houden.

Hahaha ook al geeft deze blog het misschien niet weer ;-)
Toch is het mijn insteek , we lezen en horen toch al genoeg ellende via de media , ja toch !

Er is wel een verschil soms wordt een blog op facebook gedeeld en dan denk ik “wat zeuren we nou,kijk eens wat deze mensen op hun bord krijgen”. Dus ik steek niet mijn kop in het zand. Daar zijn mensen die leveren een strijd binnen 1 gezin waar moeder en kind vechten voor hun leven het beiden overwonnen hadden en beide het weer terug gekregen hebben. De moeder schijnt nu wel “schoon” te zijn, terwijl haar zoontje “vecht”.

Ik bedoel het leven bestaat al uit veel “Moeten” toch ?!

Mocht het zo zijn wip ik heel graag bij jullie aan omdat IK dat graag wil en niet omdat het “Moet” of voelt als “Verplicht”.

Zo als ik ook Graag meedoe aan uitdagingen waneer Ik het kan :-)

Zo kan het best dat er morgen  weer iets staat “niet waarschijnlijk”…

Ik neem mij zoals IK ben , hopelijk jullie ook  ;-)

image

ZOZ: “I’m Gonna Love You Through It”…’ bekijken op YouTube

Afgelopen Zaterdag 14 juni liepen vele The Walk of Hope. Een lange termijn internet vtiendin die MS heeft was net terug uit Frankrijk daar heeft zij meegedaan aan Klimmen tegen MS . Zij heeft De Mont Ventoux beklommen op de racefiets en te voet dus 2 keer. Wat een Kanjer.

Eenmaal thuis ging ze ook nogeens The Walk of Hope lopen met haar vriedinnen stuk voor stuk Kanjers !

Ze heeft deze plaat geplaatst op haar Facebook het werd gespeeld bij The Walk of Hope.

Deze Zwijmel is voor haar en ieder die te kampen hebben met welke aandoening dan ook dat hoop doet leven !

Martina McBride – “I’m Gonna Love You Through It”…: http://youtu.be/QMbnvckGNhQ

href=”
http://www rammelaars2.blogspot.de”>Meer Zwijmels bij Marja

Onze Twiggy en Ziggy 1

Vandaag was het zover we gingen naar de kweker van de Pyrrhura,  toch altijd spannend omdat je niet weet wat je aantreft en bij wie je komt.  We hebben ooit een grijze roodstaart papegaai gehad die acheraf een leveraandoening had en zeer jong kwam te overlijden, het emotionele leed is niet te betalen en de dierenwinkel wilde van geen blaam weten. Dus zat de pijn en wantrouwen diep.

Nu zijn we voor een Parkietachtige gegaan de Pyrrhura en hoop jullie met en met de vooruitgang van Twiggy en Ziggy te delen…hun eerste auto rit naar hun nieuw tehuis..kennismaking met de hondjes en hun hapje ..

image

image

Twiggy

image

Ziggy

image

image

image

image

Word vervolg….

Vier dagen later….denk nog steeds hetzelfde

Zo hier zit ik dan vier dagen later na de reünie . vooraf had ik mij er best op verheugd het is en blijft een van de mooiste tijden uit mijn jeugd.

Vooraf is er natuurlijk door de organisatie het 1 en ander op touw gezet moeten worden, dingen waar ik tussendoor op in haakte of ze ook wel met andere aspecten rekening zouden houden.

Zo werd namelijk eerst afgesproken dat we “de oude school”, zouden bezoeken die gesloten is maar waar we toch door middel van afspraak binnen konden.

Leuk dan kunnen we een nieuwe klassenfoto maken anno 2013 opperde ik, waar andere ook enthousiast op reageerde.

De datum en tijd liet echter op zich wachten , ja wederom was ik degene die vroeg “hallo het wordt nu wel erg kort dag , een tijd en plaats zou fijn zijn “. Misschien niet precies zo maar het kwam op hetzelfde neer. Zo heb ik mij meerdere malen kenbaar gemaakt, ten eerste omdat ik wist dat er ook mensen van een andere richting kwamen ….even iets anders dan de 35 km die ik moest rijden, maar ook mensen die wel uit de buurt kwamen stelden mij vragen…van weet jij al iets ? Gaan we naar die school ? Moeten we tussendoor wat eten ? Want ( de avond tijd en locatie waren wel al bekend ) die tijd tussendoor is erg lang …..afijn dus die vragen legde ik dus bij de organisatie neer wat schijnbaar over kwam op kritiek jegens hun, het werd wel opgepakt, fijn dat je meedenkt en inderdaad dan moeten we daar ook een oplossing voor zoeken. Ja oplossing kwam… schoolbezoek kwam te vervallen en de ontmoeting in de stad was dan 1 uur naar voren geplaatst.  Wat nog een kritiek punt van mij was , dat mensen die van verder af kwamen het ook qua tijd moest lonen om te komen en dat ze rekening diende te houden met mensen die met het openbaar vervoer reisden….jullie begrijpen ik hing er frequent met men snoet er tussen. Eindelijk kwam dan de definitieve datum en tijd . Vergeet ik nog te zeggen dat er nog mensen waren die een locatie opperde. Ook werd er over mensen gespeculeerd dat men had gehoord ….Dus ook daar weer mijn mening overgegeven dat ze dit niet op internet moesten aankaarten noch op de reünie in bij zijn van mij, mensen die om wat voor een rede ook niet daar konden zijn, ze in het bij zijn van mij deze  mensen niet hoefde aan te kaarten…Ik vind dat namelijk niet netjes om te gaan “vissen” !

 

Oké de dag zelf,

Ik verheugde mij erop het is en zal ook mijn leukste jeugd herinneringen blijven die tijd Emoticon met brede lach

We liepen met een groepje van 5 richting de afgesproken locatie, ik had thuis voor de 2 die het hadden georganiseerd een kleinigheidje gekocht op de plaatst werd in de kosten gedeeld die namelijk ook het idee hadden om iets te kopen maar wisten niet goed wat, vroegen dan of ze mee mochten delen. Dus zo gezegd zo gedaan.

We werden begroet door ze, net als ieder die binnen kwam stromen of die er al waren. We hadden geluk die dag want het was best warm en ik zeg niet gauw dat ik het ergens warm vind maar daar was het echt vies benauwd …..De avond kon beginnen we gingen achter naar een klein zaaltje met naar mijn mening best veel tafels wat nogal ruimte in beslag nam…achteraf voor het eten natuurlijk weer ideaal Knipogende emoticon

 

De gesprekken begonnen onder elkaar de groepjes van vroeger zochten zich automatisch een weg als magneten, de leraren waren ook aanwezig wat heel erg leuk was en ze maakte ook met iedereen een praatje echt uit pure interesse, vertelden ook over hun zelf haalde leuke dingen naar boven van vroeger, hoe het onderwijs waar ze inmiddels nu uit zijn toch veranderd is ten opzichten van nu dat het toen veel “hechter’’ was samen met de klas dan nu het geval is.

 

Het zaaltje was met de muziek erbij best luid dus ik persoonlijk kon soms moeilijk verstaan wat iemand zei en ik moest best (voor mezelf) hard praten, nu kwam het punt dat de mannelijke kant van de organisatie even luid moest worden i.v.m het uitdelen van de penningen, nou ja eerst wilde hij dat we naar voren kwamen om ze op te halen, je begrijpt niemand die de eerste stap deed, dus (wat ik ook voor verstandig hield ) hij ging ze zelf uit delen. Hij kwam als eerste aan onze kant en gaf mij men 4 penningen waarop ik “dank je wel zei’’, ik kreeg er een heel raar commentaar op van hem, ik vond het lomp met zijn “hoezo dank je wel “, dus dat stak mij al ….Hij had anders kunnen reageren.

Nou de avond liep door en er werden gesprekken gevoerd vele bleven net als ik op 1 plaats of gingen  zich even mengen waren ze ook wel weer snel terug maar goed ze hebben de stap gedaan om te socialiseren met elkaar. Ik had mij terug gehouden, ook omdat ik wat ik al zag bevestigd kreeg doordat iemand met mij een leuk gesprek aanging maar het degene ook opviel dat het ‘’groep gebeuren ‘’ naar al die jaren nog steeds in stand werd gehouden. Inmiddels was er nog een hele oude bekende/vriendin gekomen waar ik hartelijke en leuke herinneringen mee heb opgehaald dingen die ook thuis horen op een reünie. Op een gegeven moment ben ik met nog iemand even buiten gaan zitten op het terras omdat deze rookte en ik wel wat frisse lucht kon gebruiken. Nu waren af en aan 4 mede oud klasgenoten buiten , 1 meid liep twee keer straal langs ons binnen had ze al niks te missen en buiten ook niet ( eigen wereld ) 2 mannen die ook buiten stonden hielden een praatje op hun weg naar binnen. Toen kwam meneer die het georganiseerd had naar buiten even bellen liep langs ons nog geen “hey en alles goed, vinden jullie het leuk ?’’, toen hij klaar was met bellen liep hij weer straal aan ons voorbij . Dat was voor mij het tweede negatieve breekpunt in die avond. Nou we gingen terug naar binnen en ook deze vrouw vond het ook frappant dat zich toch altijd weer dezelfde zochten en  in dezelfde ‘’veilige zone’’  bleven en dat terwijl deze wel gesocialiseerd had toen ze binnen kwam maar zei ook weer mijn gevoel bevestigde dus ik werd dan opstandig door niet een ‘’rondje’’ te gaan maken, ik ben 43 jaar en de tijd van mensen mijn energie te geven terwijl ik die van hun niet waard was, nee daar pasten ik voor. Ik had met redelijk wat mensen gesproken die ook met mij een gesprek aangingen die waren leuk en boeiend. De meeste gingen toch al redelijk op tijd weg dus ik was benieuwd dat als het grootste grut weg was of andere dan wel het contact zouden zoeken of de gelegenheid namen om even een praatje te maken.

Eerlijkheids halve is iedereen voor de verloop en afloop van een avond, ook ik zelf verantwoordelijk !

 

Ik doel daarbij en alleen op de 2 personen die het hadden georganiseerd, ik miste hun interesse in iedereen, als je iets op touw zet en je wilt iedereen er graag bij hebben dan laat je dat blijken. En dat doe je al zijn het twee simpele zinnen, door even te zeggen en vragen “fijn dat je/jullie er zijn , en ik wens je/jullie een hele fijne avond en dat het bevalt” !

Nu hebben ze bij de grootse grut een gesprek gevoerd beide zijn in de gelegenheid geweest om ook even bij mij pols hoogte te komen nemen, nee eentje loopt je buiten straal langs en de ander zit op het eind van de avond 24.30 bij mij aan tafel ik dacht och leuk , dus ik kijk naar haar en zei was in gesprek ze keek nog niet op of om naar mij en voor ik het wist was ze weer weg en heb ik haar een hand gegeven bij weg gaan en ook daar niet de interesse, als 1 van degene die het heeft georganiseerd de bekende vraag die je stelt als je mensen bij iets betrekt “leuk dat je/jullie er waren, volgende keer weer ‘’, ?

 

Ik heb de volgende dag dat ook heel kenbaar gemaakt op een besloten website, iedereen was en is vol lof over deze 2 personen ieder zijn eigen mening. Ik was behoorlijk schor de volgende dag zo hard heb ik moeten spreken en ik heb soms delen van een gesprek niet meegekregen, de ruimte was door de tafels waar natuurlijk aan gegeten werd ook kleiner, doordat muziek en geroezemoes door elkaar heen liepen was het daardoor luidruchtiger.

Ik heb met de mensen die zich moeite voor mij hadden genomen al was het heel in het begin van de avond of er tussen in goed geamuseerd, maar een tweede keer met dezelfde figuren die het nu op touw hadden gezet NOOIT MEER ! 

   

Uit de oude doss laura 3

Impact

image

Gisteren kwam er een foto boven water van de HNO school van zo’n 30 jaar geleden. Terug kijkend vond ik mezelf niet lelijk terwijl er klasgenoten waren die je wel het gevoel gaven “buiten beentje te zijn ” , ze vonden altijd wel iets en vooral persoonlijk .

Nu was en ben ik niet op mijn mond gevallen en gaf daardoor de schijn dat het me niks deed *dat gunde ik ze niet*.
Nu plaatste eentje een comment “het was een gezellige tijd toen “….Ik schreef erop je schrijft het was een gezellige tijd maar er waren toen best wel een paar “bitches” en dat was not so nice for everyone.

En zie ze werden wakker ….eentje kon het zich niet zo herinneren en prompt kwam “bitch” nummer 2 erbij met woorden “ik ben me van geen kwaad bewust en iedereen was toch weleens een bitch “.
Waar op ik schreef dan heb je beslist last van Alzheimer. ….Nee schreef ze ik heb al het negatieve gewist dus nog geen last van Alzheimer….Nou schreef ik dat is al heel wat dat je inziet dat het negatief was, dan heb je idd nog geen Alzheimer hahaha ;-)

Vervolgens schreef ik waarom ik zo reageerde :
School moet voor iedereen een leuke tijd zijn vroeger en nu en het feit dat een foto van 30 j geleden dat oproept….Dat gun ik geen van jullie kinderen toe…..Ik wil dan zien of mama dan zou zeggen “och iedereen is weleens een bitch” !
En vooral in deze tijd waar alles nog erger is hoop je dat zoiets nooit gebeurd met je eigen kinderen.

Kijk schreef ik zeker waren wij ook niet altijd lief maar dat was uit zelfverdediging of we waren aan onze dagen hahaha

En over een akkefietje of judassen dat deed ieder op zijn tijd. …het ging mij erom dat het echt gemeen en persoonlijk in de kraag ging dat ze zich daar bewust van zouden zijn dat dit ook hun kids kan treffen.

Ik kreeg bijval en ruggensteun doordat er nog iemand het lef had de “bitches” inderdaad te zeggen dat ze ver gingen toen der tijd dat was en is een goed gevoel.

Zeker we zijn 30 j later maar zo’n impact maakte deze foto dat ik wilde zien of de “bitches ” zichzelf herkenden en melden en zo was het ook .

Ik heb ze aan het denken gezet en ieder die de school pagina bezoekt op FB hopelijk het verhaal leest en het moraal eruit haalt en het ook een impact achterlaat dat iemand persoonlijk pesten Not Done is een No Go .

En eerlijk gezegd deed het me goed na al die jaren dat duidelijk te kunnen maken.

Ik heb ieder een goed leven gewenst en ook van harte gun  C’est La Vie en Carpe Diem xxx

Feest schuift u aan !

image

Ja hoe is het mogelijk,  ik werd gefeliciteerd door WordPress dat ik nu al 1 jaar in het blogland zwerf !

Waar gaat de tijd naar toe , ik wil uiteraard Emmelinda bedanken♥ om mij bekend te maken met dit toch wel wereldje opzich , ook natuurlijk iedereen die bij mij lezen en reageren ook aan jullie een dank je wel ♥ dat jullie de moeite nemen,  dank jullie wel !

Eerst dacht ik hoe ik begon waar dit toe zou leiden , schrijven is 1 ding maar het openbaar te delen is een 2 de , toch heb ik die sprong gewaagd deed aan het begin aan wat foto uitdagingen mee maar dat was niet mijn ding.  Ook nog met limericks dat opzich was leuk maar op een of andere manier was er een verkeerde chemie,  dan kun je beter afstand nemen en verder gaan.

Nu doe ik aan 2 uitdagingen mee dat is bij Marja met Zwijmelen op Zaterdag en bij Plato’s WE 300 , dat bevalt prima !

Verder loop ik bij verschillende blogs aan die humoristisch, fotogenie’s ,  serieus, , schrijf talenten en “koninklijk” zijn ;-)

Mensen dank jullie alle dat dit jaar heel plezierig is o gegaan….zo nu genoeg *geslijmd* euhh getoost, schuif aan en tast toe :-D

image